Holisme en Humanisme

Holistische visie: Alles is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je bent deel van een groter geheel.

Humanistische visie: De mens is goed en beschikt zelf al over vermogens en oplossingen om problemen het hoofd te bieden, misschien geblokkeerd, maar wel aanwezig.

Holisme komt van het woord “Holos”, wat geheel betekent. Holisme is een benadering vanuit het besef dat alles onderdeel is van een groot geheel, waarin alles met elkaar is verbonden. Holisme is dus een begrip dat staat voor het zien van samenhangen. De mens is jarenlang, zeker in onze westerse maatschappij, getraind in het “hebben”. We noemen dit welvaart. Dat welzijn niet overeen hoeft te komen met welvaart kunnen we herkennen in de gezondheid van de 21e eeuwse mens. Veel ziekten die vroeger ongeneeslijk waren zijn nu te behandelen. Maar daar zijn ook weer veel (welvaart)ziekten voor in de plaats gekomen.

Holistische mensvisie in de gezondheidszorg: De psychologie, wetenschap van het gedrag, heeft zijn oorsprong in het begin van de 20e eeuw en kent veel richtingen. De oudste daarvan is de psychoanalyse van Sigmund Freud. Deze ontwikkelingspsychologie bleek echter tekort te schieten in zijn benaderingswijze van mensen. Carl Jung, die zich distantieerde van Freud, ging veel meer het onbewuste ter hand nemen. Daarna ontstonden er nieuwe stromingen binnen de psychologie, zoals o.a. de humanistische psychologie.

Deze laatstgenoemde stroming, waarvan Carl Rogers de grondlegger is, kijkt naar het existentiële van de mens: Waarom besta je? Wat is je levenstaak? In hoeverre ben je gelukkig? Hoe neem je verantwoording voor de essentie van jouw leven? Deze totale benadering van de mens kreeg in de jaren zestig van de 20e eeuw de naam “humanistische, c.q. holistische psychologie”.

Het holistisch denken dat zijn oorsprong heeft in de humanistische, existentiële psychologie, vraagt van hulpvragers het serieus nemen van het eigen exploratieproces, waarbij het omgaan met spanningen, angsten en conflicten een reëel gegeven is. Hieruit is een methode ontstaan die er op gericht is dat mensen leren van positieve en negatieve gebeurtenissen en dit vervolgens benutten.

De methode vindt zijn oorsprong in de sociale hulpverlening, maar heeft zich ontwikkeld tot een veel bredere leermethode die ook wordt toegepast in maatschappelijk werk, loopbaancoaching, lifecoaching en oa. in dienstverlening zoals personeelswerk, cultureel werk en gezondheidszorg.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *